ECİNNİLER (1996-1997)

Ecinniler, 1870 Dostoyevski tarafından yazılmış ve 1959’da Albert Camus tarafından oyunlaştırılmıştır. Ecinniler karmaşık ve çelişkilerle dolu toplumsal ve siyasal olayların yaşandığı; devrimci demokretlar, liberaller, Petraşevski çevresi, Rus soyalistler, Slavcılar, popülistler, anarşistlerin ideolojilerini çarpıştırdığı 19. yy Rusya’sını anlatır.

19. yy da Petraşevski çevresi üyeliğinin siyasal ve düşünsel uzantılarında olan ve toplumsal devrimi araştıran Dostoyevski, dönemin önemli olaylarından biri olan ‘Neçayev Olayı’ndan etkilenerek Ecinniler romanını yazmaya karar verir. Neçayev ”halkın öcü” adlı merkezi bir örgütün kurucusu, nihilist, bağnaz bir devrimcidir. Bakunin’den destek alır. Düşünce ve eylemleri temelinde eşitlik, kölelik olan sınırsız bir örgütlükten yola çıkarak sınırsız bir zorbalığa varmakla sonuçlanacaktır. Şigalevcilik’e dayandırı. Yöntemlerine karşı geldiği için İvan adında bir genci örgütü ele vermekle suçlayarak örgütün diğer üyeleriyle birlikte öldürür. Romanda nihilizm Neçayev Peter Verhovenski , İvan Şatov, Şigalevcilik, Şigalev adıyla Verhovenski’nin babası liberal batıcı Stephan 1860’lı nihilistlerin, 1840’lı radikal idealistlerin sonucu olması mantığıyla karşımıza çıkar. Dostoyevski, kendi düşüncelerini Şatov karakteri üzerinde verir.

Ecinniler’e baktığımızda yapıtın konusunu Stavrogin’in gizi oluşturuyor. Ve Şatv, Verhovenski, Kirillov bölünmüş kişiliğinin parçaları gibi gözüküyor. Fakat her bir karakter farklı bir ideolojiyi yansıttığı için bizim açımızdan çok önemliydi ve bizi derin araştırmalara sürükledi. 19. yy Rusya’sı ve barındırdığı ideolojik çatışmalar bu araştırmaların temelini oluşturdu.